Kaiserbrötchen / Kaisersemmel / kajzerka - niezwykła historia ponadczasowej bułeczki

Jej gwiaździsty kształt z małym, wystającym „dziubkiem” sprawia, że bułeczka ta jest nie do pomylenia. Bułka kajzerka to klasyk wiedeńskiej tradycji piekarskiej – idealnie ukształtowana, pulchna i … przesiąknięta historią. Była i będzie symbolem wiekowego rzemiosła rodem z Wiednia stanowiąc od wieków integralną część tradycyjnego śniadania.

Obraz malarza dworskiego Martina von Meytensa (ok. 1760-1770) po raz pierwszy przedstawia kajzerkę na uroczyście zdobionym stole w wiedeńskim Hofburgu (Hofburg – od XIII wieku wiedeńska rezydencja władców Austrii - od panowania Rudolfa I Habsburga aż do 1918 roku do panowania Karola I Habsburga).

Bułka kajzerka pochodzi z Austrii i była już znana co najmniej od 1760 roku, gdy gościła na jednym z bankietów cesarzowej Marii Teresy Habsburg. Według tradycji bułka była nazwana na cześć cesarza (niem. Kaiser) Franciszka Józefa, a jedni twierdzą, iż nazwa wywodzi się od nazwiska piekarza Kaisera, a jeszcze inni, że nazwa pochodzi od kształtu bułeczki, naciętej z wierzchu pięciokrotnie – przypominającego nieco koronę cesarza (…).

Jednak to światowa wystawa w Paryżu w 1867 roku przyniosła kajzerce sławę w całej Europie. W 1847 roku austriacki piwowar Ignaz Mautner oraz chemik Reininghaus opracowali drożdże o niespotykanej dotąd czystości. Był to ogromny przełom w historii piekarnictwa.

Malutka, okrąglutka kajzerka stała się odtąd symbolem wykwintnych śniadań serwowanych na najlepszych stołach cesarzy, królów i arystokracji monarchii austro-węgierskiej.

Charakterystyczne nacięcia widoczne na bułce to tak naprawdę sztuka zawijania ciasta. Od zwykłego placka, poprzez cztero- lub pięciokrotne zawijanie i zagniatanie powstaje piękna korona charakterystyczna dla kajzerki.

Bułeczka ta była zawsze ozdobą stołu. Jej delikatne ciasto i piękny wygląd stanowiły dumę piekarzy i kunszt sztuki piekarskiej. Do dnia dzisiejszego nie ma wiedeńskich śniadań bez Kaisersemmel. I nie ważne, czy chodzi o śniadania w wiedeńskich kawiarniach, piekarniach czy w międzynarodowych restauracjach hotelowych Wiednia czy całej Austrii. Chrupiąca skórka, miękkie maślane ciasto i gwiaździsty symbol Monarchii Habsburgów czynią z niej światowej sławy piekarniczy skarb kulturowy nie tylko Europy.